هدف اندیشیدن چیست ؟

بقای انرژی آدم در عالم و برد اندیشه ی او در بی زمان نمود حق آرمان انسانیت و جستجوی شان و هدف آفرینش یا تکامل در جهان تن و روان است. پس چگونه است که انسان این زمان به نام اندیشه – دین – مذهب – علم – سیاست و ..... دست به کشتار و گاه وضع قوانینی میکند که شایسته ی شان آدم و در جهت آرمان زندگی آدم در عالم نیست ؟

آیا فلسفه یا دینی را میشناسید که با زبان خود بگوید که هدف ما ارتقا و بهبود زندگی آدم نیست

حتی فسیلی ترین اندیشه های مذهبی و فلسفی در گفتار میگویند ما در جهت انسان و انسانیت حرکت میکنیم !! اما قافل از آنند که انسانیت تنها در وجود انسان معنا پیدا میکند و نمیتوان به نام انسانیت حکم به بودن یا نبودن و یا اعمال خشونت بر علیه انسانها داد

انسانیت با جنایت بیگانه است و نمی توان به نام قانون شان انسانها را مورد تجاوز قرار داد. هر اندیشه ای زمانی توجیه پذیر است که بعد از به رسمیت شناختن وجود آدم ادعای آدمیت کند، اندیشه یا راهی که از هر حیث به حقوق انسانی و فردی و اجتماعی افراد تجاوز میکند نمیتواند ادعای سعادت و سلامت انسان را داشته باشد و این گونه گفتار بسیاری از احزاب و گروه ها و قوانین امروز بشری دروغی تاریخی بیش نیست.

در جامعه ی آزاد و انسانی حتی اندیشه های آلوده نیز مجال حضور میابند تا در این حضورشان در جامعه ای انسانی خود به خود شاهد نابودی و زوال حیات باطلشان باشند، چون با دیدن حق دیگر باطل برای انسانها پذیرفته شدنی نیست

تبیین منطقی فلسفه ی اخلاق راه ما را روشن خواهد نمود چون اگر خشونت در آن بد و غیر قابل قبول تعریف میشود دیگر این خشونت قابل توجیه نیست و خود قوانین اولین مسئولی هستند که نباید برای آن جایگاهی به رسمیت بشناسند پس دیگر نمیتوان سفسطه و گفتاری در این موارد داشت.

قانونی که خود به وجود انسانها تجاوز میکند – خود کشتار میکند – خود سانسور میکند متولی مناسبی برای رواج ازادی و اخلاق در جامعه های انسانی نیست و نباید آن را به رسمیت شناخت.  آیا این شرم آور و نشان کم اندیشی آدم نیست که اجازه دهد چنین قانونی بر او حکم براند ؟؟؟

 از نظر ما آنچه خوب است قانون است نه آنچه قانون است، خوب !!! خوب موضوعی است که حیات انسانی را تحقق میبخشد و او را به آرمانهایش نزدیکتر و روح او را آرامش میبخشد. از دیدگاه ما تنها و بالاترین قانون انسان است و وضع هر قانون دیگر بر پیکر حیات آدم توهین به شان آدم و نشان فقدان آدمیت است. آدم و ارزش حیات او بالاتر از همه ی قوانین دنیوی است. ما قوانین جوامع امروز را در پایگاه اندیشه های آدمیان راستین محکوم به فنا و داوری ها میدانیم.

پایان سخنم را با یاد و استناد سخنی از پروفسور دکتر ابراهیم میرزائی زینت میبخشم :

طبیعت جهان بدون انسان نه زیباست و نه زشت، بلکه گونه ای گورستان به دود حیات و مقامش ناپیدا است ....... .

پس ما زیبایی و زشتی را بدون انسان تعریف نمیکنیم چون بی انسان این مفاهیم موجود نیستند ما تنها خواهان حیات واقعی جسمی و روانی انسانهاییم و در آن جهت میکوشیم. ما میخواهیم که انسانها در صلح و امنیت و عدالت با حق و حقیقت و اخلاق انسانی بزیند و آنگاه به انشاء و یا ارتقاء وجود خویشتن بیندیشند... درود بر اندیشه های زیبایی آفرین انسانها ........ .

نویسنده : شهاب ابراهیمی